10.9.10

(3) Comments

De spijker op zijn kop!

Annet Smith

Eens in de zoveel tijd lees je iets en denk je: "ja, dat is nou precies hoe het zit, de spijker op zijn kop!" Dat had ik gisteren toen ik via een tweet van Sia Vogel terecht kwam bij een blogbericht op The Innovative Educator met de titel "Think you're a digital immigrant? Get over it!".

Af en toe wind ik me wel weer eens op over het gebrek aan interesse en inzet bij sommige docenten die ICT als een eng ding zien, iets dat zo nodig moet, iets dat er weer bij komt. Al vaker heb ik hier over dit onderwerp geblogd en elke keer voel ik een bepaalde irritatie bij mezelf, en een onmacht om deze manier van denken bij docenten te doorbreken. Bij de Summerschool van Kennisnet vorige week voelde ik dat veel meer mensen op andere scholen deze zelfde onmacht ervaren. Ik kon het ook niet goed verklaren, omdat je natuurlijk altijd van jezelf uit redeneert en ik van nature nieuwsgierig ben aangelegd en niet bang ben om dingen op ict gebied te proberen en af en toe best gefrustreerd te raken. Maar dat hoort nou eenmaal bij leren. Mijn persoonlijke leeromgeving zorgt ervoor dat ik gemotiveerd blijf en antwoorden kan vinden als ik die zoek.

De blogpost van The Innovatie Educator bracht bij mij een soort aha-Erlebnis teweeg. Zoiets van, ja, zo zit het dus! Lees daarom meteen dat bericht, misschien heb je hetzelfde gevoel erbij. De kern van het verhaal zit in deze zin: 'We have learned to become helpless; most likely by playing the traditional game of ‘school’Veel docenten zijn niet in staat om een persoonlijke leeromgeving te bouwen en zelf op zoek te gaan naar antwoorden omdat ze dat niet gewend zijn vanuit hun eigen school ervaring. Ze willen eerst training, uitleg, antwoorden, voordat ze iets met ict gaan doen. Ook denken ze dat ze de techniek of software eerst helemaal moeten doorgronden om het te kunnen toepassen.

Ik moest terugdenken aan Sir Ken Robinson en zijn briljante Ted talk over hoe scholen de creativiteit doden,  en toevallig keek ik gisteravond ook nog op BBC2 naar Gareth Malone's extraordinary School for Boys, waarin ik iemand zag die het concept school eens helemaal op zijn kop zette en jongens hielp met hun leesvaardigheid door buiten het schoolgebouw allerlei speelse leervormen te introduceren. Zelf leerde hij net zoveel als zijn leerlingen.

Een leven lang leren, je hoort het vaak, maar wie kan van zichzelf echt zeggen dat hij nog regelmatig nieuwe dingen leert of tot nieuwe inzichten komt? We verwachten het van onze leerlingen, dan mogen we het toch ook wel van onze docenten verwachten? Ik ben heel benieuwd wat jullie daarvan vinden!
Bookmark and Share
3 Responses to "De spijker op zijn kop!"
zaterdag, 11 september, 2010
Dank je wel. Ik geloof dat ik (alweer) veel herken in wat je schrijft. Zijn gedeelde frustraties minder erg? Bij deze dan... Maar toch fijn om te horen...:-))

Ik las hier laatst ook iets over 'dat docenten het heel erg druk hebben' of iets van die strekking. Ik denk dat zeker een factor is.

Daarnaast is er een mooie taak weggelegd voor het management om innovatieve docenten fatsoenlijk te fasciliteren voor hun inspanningen. Gebeurt niet!

Daarnaast zou je denken dat als docenten iets zouden moeten (willen!) doen met ICT zij ook de goede middelen ter beschikking zouden moeten worden gesteld. Dus geen halffabricaten, stotterende ELO's, takkesoftware en ander prutswerk. Dat is ook niet het geval...

Mijn idee? Tijd, ruimte, middelen en een inspirerende werk- en leeromgeving... Gewoon investeren dus! Dan zou het moeten lukken. Toch?

Maar of dat zo is?
Annet said :
zaterdag, 11 september, 2010
Dank voor je reactie Willem! Ik denk inderdaad dat ook het management in dit verhaal een rol heeft, maar wil toch vooral ook de verantwoordelijkheid bij de docent zelf leggen, want een persoonlijke leeromgeving maak je zelf, daar heb je je management niet bij nodig.
Toen ik full-time lesgaf was ik ook in staat om nog te leren, rond te kijken op het web, blogs te volgen, nieuwe dingen uit te proberen en mijn vakgebied bij te houden. Ik vind het raar dat anderen daarvan aangeven dat ze geen tijd daarvoor hebben. Het gaat volgens mij niet om tijd, maar om prioriteit! Maar als het management je daarbij stimuleert is dat natuurlijk wel een mooie bijkomstigheid.
zaterdag, 11 september, 2010
Uiteraard hebben docenten een eigen verantwoordelijkheid. Als we zouden hebben moeten wachten op het management dan hadden we nu hier niet gezeten. Ik geloof ook niet in management. Ze moeten er vast zijn maar je moet er eigenlijk niets van merken.:-)

En dat is dan meteen het probleem. Het gebrek aan visie en goede idee├źn (dus zeg maar ICT die niet werkt) leidt misschien juist wel tot de bevestiging van de vooroordelen van (sommige) docenten dat ICT alleen maar leidt tot meer werk, irritatie en andere ongemakken.

Terwijl ik nu juist wil laten zien wat voor een leuke en nuttige dingen je kan doen, dat je werk veel leuker wordt en dat je allerlei geinspireerde mensen tegen komt en zo...

Maar, eerlijk gezegd, bij studenten lukt dat nog wel een beetje maar verder...!?

Maar ook dat is geen reden om er mee op te houden. Integendeel! Nog harder roepen misschien?:-))

Een reactie plaatsen